راهنمای آسیاب CNC: فرآیندها ، نکات و شیوه ها

 روش عملکرد فرز CNC

دستورالعمل های طراحی قسمت Milling CNC ما خیلی پیچیده نیست و اگر این دستورالعمل ها را رعایت کنید ، قطعات شما به راحتی بازرسی را پشت سر می گذارند. آسیاب CNC از این نظر خاص است که از یک ابزار چرخشی استفاده می کند که لبه تیز قادر به حذف مواد از قطعه کار است.

با توجه به طیف گسترده ای از ابزارهای برش موجود ، می توان از دستگاه های فرز برای بسیاری از عملیات استفاده کرد. به عنوان مثال: Fly Mills ، End Mills و End Mills ، همه آنها نقش های مختلفی را ایفا می کنند و به مکانیک این امکان را می دهد تا انواع مختلفی از برش را روی قطعه کار تمرین کند.

 درباره طراحی فرز CNC

هنگامی که ما برای فرز CNC طراحی می کنیم ، عوامل مهم زیادی وجود دارد که تصمیم می گیرند یک طراحی قابل ارائه چیست و چه چیزی نیست. اینها شامل تنظیم دستگاه یا جهت کار ، شکل و طول ابزار برش و مواد قطعه کار است.

 جهت کار

یک عامل مهم برای طراحی فرز CNC ، راه اندازی دستگاه یا نحوه چسباندن قطعه کار بر روی میز کار است. از آنجا که قطعه کار باید بر روی کارگاه ثابت باشد ، یک طرف آن قادر به نزدیک شدن به Thelathe نیست ، این بدان معنی است که ماشین آلات باید در مورد این فکر کنند که قطعه کار باید به چه روشی گرا باشد.

فقط قطعات با ویژگی های یک طرف آسان برای آسیاب هستند ، دلیل این امر این است که طرف بی نظیر می تواند به سمت پایین روبرو شود و باعث می شود ابزار ماشین به سمت برجسته برسد. قطعات با جزئیات از همه طرف نیاز به تنظیمات مکرر دارند: وقتی یک طرف آسیاب می شود ، قطعه کار باید از دستگاه های کاری خارج شود ، چرخانده شود و سپس از طرف دیگر آسیاب شود.

طراحان باید قطعات را طراحی کنند تا بتوانند با کمترین تنظیمات آسیاب شوند ، زیرا هر مجموعه جدید به زمان و کالیبراسیون نیاز دارد ، هزینه قطعات را افزایش می دهد.

 طول ابزار 

محدودیت نهایی طراحی کلیدی برای آسیاب CNC عمق ابزار است ، که به این نکته اشاره می کند که ابزار برش تا چه اندازه می تواند به قطعه کار نفوذ کند. به کاغذ کار ، تا زمانی که ابزار به اندازه کافی طولانی باشد ، هرگونه عمق سوراخ می تواند آسیاب شود. هرچه این ابزار طولانی تر باشد ، امکان پچ بیشتر است: ارتعاشات ناخواسته می تواند اعتبار عملیات آسیاب را کاهش دهد.

 ماده قطعه کار

فلزات و پلاستیک های مختلف درجات مختلفی از پردازش را دارند که مشکل برش آنها توسط دستگاه فرز CNC بدون تغییر شکل (یا آسیب به ابزار) است.

در فرآیند طراحی فرز CNC ، ماشین سازی مواد باید در نظر گرفته شود ، به خصوص در صورت نیاز به تحمل های دقیق و جزئیات دقیق. به عنوان مثال ، در مقایسه با قطعات ساخته شده از فلزات سخت تر مانند فولاد ضد زنگ 440 ، قطعات ساخته شده از آلومینیوم 6061 ممکن است بتوانند سوراخ های عمیق تری را در خود جای داده و به تحمل های بعدی دقیق تر برسند.

ما مطالعه کرده ایم که چگونه می توان با برخی از عوامل محدود کننده قطعات فرز CNC مقابله کرد. اکنون بیایید به برخی از اصول و قوانین طراحی آسیاب CNC بر اساس این عوامل نگاهی بیندازیم.

 اندازه جزئی 

نکته بارز در طراحی قسمت فرز CNC حداکثر اندازه قسمت است که بستگی به دامنه کار دستگاه فرز CNC مورد استفاده دارد. برای مرجع ، دستگاه فرز سه محوره دقیق Dahong دارای حداکثر دامنه عملیاتی 850x 500 500 500 میلی متر است.

 ویژگی ها

از آنجا که تنظیم قطعات کار چندین بار به زمان و هزینه نیاز دارد ، طراحان باید سعی کنند ویژگی هایی مانند سوراخ و دیوارهای عمودی را روی یک سطح تراز کنند. این مکانیک ها را با تنها یک تنظیمات آسیاب می کند.

با این حال ، استفاده از یک مرکز ماشینکاری محور 5- می تواند انعطاف پذیری را برای ویژگی ها و سوراخ های خارج از محور فراهم کند ، زیرا ابزارهای برش می توانند بدون نیاز به تنظیمات جدید ، از زوایای بیشتری به قطعه کار نزدیک شوند.

 شعاع

اپراتورها باید در نظر داشته باشند که شکل گرد ابزار برش بدون استفاده از برش های پایین پیچیده ، گوشه های داخلی مربع را غیرممکن می کند. در عوض ، زاویه داخلی گرد می شود و شعاع با قطر ابزار تعیین می شود. به عبارت دیگر ، استفاده از شعاع زاویه ای داخلی که کمی بزرگتر از شعاع ابزار باشد ، نتایج بهتری به همراه خواهد داشت زیرا باعث می شود این ابزار ترخیص شود. علاوه بر این ، مشخص کردن شعاع مشابه برای هر گوشه داخل به این معنی است که می توان فرز را سریعتر انجام داد.

 عمق حفره

برای به حداقل رساندن پچ پچ ، انحراف ابزار و سایر مسائل تا حد امکان ، قطعات فرز فقط می توانند حفره هایی با عمق محدود داشته باشند. طبق تجربه ، عمق کاوی نباید از چهار برابر عرض آن تجاوز کند.

 ضخامت دیواری

هنگامی که دیوارهای نازک CNC ، مانند تقویت دنده ها در قطعات ، طراحان نباید ضخامت فلزی کمتر از 8 {0}} 8 میلی متر و ضخامت پلاستیکی تقریباً دو برابر آن را مشخص کنند.

علاوه بر این ، ارتفاع این دیوارهای نازک نباید از 10 برابر ضخامت دیواره تجاوز کند ، یعنی ارتفاع یک دیوار با ضخامت 5 میلی متر نباید از 50 میلی متر تجاوز کند.

 سوراخ ها و موضوعات

طراحان برای مشخص کردن سوراخ ها و موضوعات با قطر که مطابق با بیت های مته استاندارد و ابزارهای نخ تا حد ممکن است ، مشخص می شود. قطر استاندارد بدون امکان وجود دارد ، اما باید از آسیاب های انتهایی برای برش استفاده شود.

عمق و عرض سوراخ باید در نظر گرفته شود. در بیشتر موارد ، عمق سوراخ نباید از قطر 10 برابر بیشتر باشد ، اگرچه می توان از بیت های مخصوص دریل برای حفاری سوراخ های عمیق تر استفاده کرد

قسمت پایین سوراخ های کور (سوراخ هایی که به طور کامل به قطعه کار نفوذ نمی کنند) فقط در هنگام برش با آسیاب انتهایی صاف می شوند. به شرط برش با یک مته ، یک پایه مخروطی خواهد داشت.

 حروف

هنگام افزودن متن به سطح یک قسمت آسیاب شده CNC ، حکاکی موثرتر از برجسته کردن است زیرا مواد کمتری برداشته می شوند. همچنین ، فونت های Sans-Serif دور از قلم های تزئینی راحت تر می شوند.

 تحمل

هنگام طراحی قطعات برای فرز CNC ، طراحان باید تحمل های واقع گرایانه را در نظر بگیرند. تحمل استاندارد {{0}}. 1 میلی متر ؛ مقادیر دقیق تر (به حداقل 0.01 میلی متر) قابل دستیابی است ، اما زمان و هزینه اضافی لازم است.

دستگاه راه اندازی

قطعه کار را برطرف کنید: برای جلوگیری از حرکت در طی فرآیند ماشینکاری ، از وسایل ، انبردست یا جیگ استفاده کنید

انتخاب ابزار: ابزارهای برش مناسب را انتخاب کنید (به عنوان مثال آسیاب های پایان آلیاژ سخت برای فلزات ، فولاد پر سرعت برای پلاستیک)

کالیبراسیون: قطعه کار را صفر (جبران G54) و جبران طول ابزار تنظیم کنید.

عملیات ماشینکاری

درمان سطح: یک سطح صاف در قطعه کار ایجاد کنید

شیار: مواد را برای تشکیل حفره ها حذف کنید.

خط: لبه بیرونی مؤلفه را شکل دهید.

حفاری: سوراخ هایی را با عمق و قطر دقیق اضافه کنید.

تضمین کیفیت

برای تأیید ابعاد و درجه پایان سطح ، از کالیپر ، میکرومتر یا دستگاه های اندازه گیری مختصات (CMM) استفاده کنید.